Prolog.

- Walizki! - krzyknęłam na Molly, która jak zwykle się gramoliła z tym wszystkim. Chwyciłam walizkę i ruszyłam w stronę taksówki. Wsiadłam i odetchnęłam. Do odlotu zostało jeszcze 40 minut. Zawołałam Molly, a ta pożegnała się z babcią i ruszyła w stronę samochodu. 

- Na reszcie. - powiedziałam oburzona. 

- Przepraszam Stello. - wymamrotała Molly i przylepiła twarz do szyby. Kilka razy pomachała znajomym ze szkoły. Po 20- minutowej jeździe wysiadłyśmy z taksówki płacąc przemiłemu mężczyźnie. Spojrzałam w niebo i ujrzałam ogromne samoloty lecące tuż nad moją głową. Uśmiechnęłam się i ruszyłam trzymając Molly za rękę.

***

- Ej Liam! Kiedy będzie ten helikopter? - zapytałem bruneta. 

- Za 15 minut Harry. Wszystko spakowane? - upewnił się. 

- Tak. - uśmiechnąłem się i spojrzałem na Nialla pakującego całą lodówkę do jednej walizki. Zayn stał nad nim i przyglądał mu się z idiotyczną miną. Podszedłem bliżej i usłyszałem rozmowę. 

- No i po co Ci tyle tego? - zapytał Zayn. 

- Na przykład żeby zjeść! - odpowiedział mu Niall. - Albo zrobić to. 

- Co? - zapytał zdziwiony Zayn patrząc na przyjaciela. Horanek złapał za jedną z kanapek ze śniadania i walnął nią Zayna, prosto w twarz.  Śmiałem się, jak reszta. Zayn rzucił się na niego i leżąc na nim zaczął go łaskotać. Niall zaczął płakać ze śmiechu. Liam odebrał telefon i z zaniepokojoną miną powiedział. 

- Helikopter czeka. 

- Już?! - wybuchliśmy głośnym krzykiem. O ile zamieszania! Zayn musiał umyć twarz i uczesać się na nowo. Niall iść siusiu, a tam był Louis, który pakował potrzebne żele, szampony itp. Tylko ja z Liamem stałem i wpatrywałem się w idiotów. Po 10 minutach, płaczu i krzyku mogliśmy spokojnie wyjść. Usiedliśmy w helikopterze i ruszyliśmy do NOWEGO JORKU!